imkansız ve zamansız
Yasamam gereken her şeyi yaşadım. Hani deriz ya şu anda ölsem gam yemem deriz ya.
Sonra birileri çıkar ne kadar kücükmüş hayllerin der sana...
Sevdiğin birini kendine benzetmeye kalkarsan eger, onun kendisi olmasından
korkuyoruz demektir bu.Kendimize benzeterek daha kolay basa cıkabilecegimizi düsündügümüz içindir belki..
Ruh ikizimizi ararız ya hep, her seferinde de yanılırız. Neden mi?
Kendimiz gibi birini ararız a ondan..Oysa hiç kimse kendimiz gibi değildir ki
yeryüzünde...
ben şanslıyım seni tanıdıgım için fakat sende aynı şans var mı bilmiyorum, sana gelirken yanımda taşıdığım sandığın içi biraz rutubet kokuyor senle alakasız zamanların gözyaşları nem yapmış, naftalin de tesirsiz biliyorum sen sıcacık ellerinle havalandıracaksn... buna mecbur değilsin elbet, sen benim yaralarımı sarana kadar, bana ilaç ruhuma inanç olana kadarsenin de beni yanıltmanı... kötü senaryolar uyduruyorum tam sana koştuğum zamanlarda, aslinda varolmadigini bütün yaşadiklarimizin bir hayal ürününden ibaret bir kandirmaca olduğunu düşünüyorum... beni kandirdiğini bir masken olduğunu ve düşecegini en kısa zamanda... buna inanmak zorundayım yoksa senin varlığın varlığıma sebep olacak... sebepli olan bir yaşam ise beni korkutur...
gördüklerim pencerenin buğulu tarafından değil tabi sadece, diğer tarafinda sana ait bir dünyam var seninle dolup taşan, her bir karesinde sana ait çiçeklerin yeşerdiği... sen çiçek almadın evet hiç daha, ama her bakışında papatyalar dağılıyor, hanımelleri kokularini dağıtiyor seninle ilgili anlarda ve güller utaniyor kirmiziliklarindan gelincikler ortaya çiktiğinda... işte bu sebepten en güzel olanı arıyorum durmaksizin,
sana ikinci el cümleler kurmak istemiyorum, taptaze firindan yeni çikmi ekmek sıcakliğinda isimler ariyorum... kirlenmemiş ıslanmamiş, kimsenin lugatında olmamış şimdiye dek ama duyunca yadırganmayacak... sana sadece sarılmak istiyorum, özlemle, hasretle ve bir kadinin taşiyabileceğinden daha uzun süre bu isimleri.
senden bana karşı birşeyler istemiyorum istiyorum da yani çok fazlasini degil biliyorsun hatta bazen cok azini bile... ama sana sunmak istiyorum aklima daha önce gelmemiş herşeyi... oturup düşünmediğim eksikligini hissetmediğim hayalini kurmadığım birşeyler sunmak istiyorum... sadece sana özel, sen varken yaşanacak ve gideceksin günün birinde, seninle birlikte yokolacak... seni düşündüğüm adını andığım bir gün ansızın aklıma gelecek belki kırgın belki üzgün,hatta belki kızgın olmama rağmen sunduklarımdan pişman olmayacagim... bu biraz da cesaretimi kırıyor çünkü mükemmel olanı isterken herşey sıradan geliyor ve hiç istek kalmıyor içimde... ne zaman mükemmeli istesem elim kolum bağlanır zaten.ve o andageldi çatttı gittin ya benden beklediğim o an biliyordum hissediyordum zamansız geldiğin gibi zamansız gitmende koydu bana ey imkansız ve zamansız aşk eyvallah..
sevgilerle.......
Sonra birileri çıkar ne kadar kücükmüş hayllerin der sana...
Sevdiğin birini kendine benzetmeye kalkarsan eger, onun kendisi olmasından
korkuyoruz demektir bu.Kendimize benzeterek daha kolay basa cıkabilecegimizi düsündügümüz içindir belki..
Ruh ikizimizi ararız ya hep, her seferinde de yanılırız. Neden mi?
Kendimiz gibi birini ararız a ondan..Oysa hiç kimse kendimiz gibi değildir ki
yeryüzünde...
ben şanslıyım seni tanıdıgım için fakat sende aynı şans var mı bilmiyorum, sana gelirken yanımda taşıdığım sandığın içi biraz rutubet kokuyor senle alakasız zamanların gözyaşları nem yapmış, naftalin de tesirsiz biliyorum sen sıcacık ellerinle havalandıracaksn... buna mecbur değilsin elbet, sen benim yaralarımı sarana kadar, bana ilaç ruhuma inanç olana kadarsenin de beni yanıltmanı... kötü senaryolar uyduruyorum tam sana koştuğum zamanlarda, aslinda varolmadigini bütün yaşadiklarimizin bir hayal ürününden ibaret bir kandirmaca olduğunu düşünüyorum... beni kandirdiğini bir masken olduğunu ve düşecegini en kısa zamanda... buna inanmak zorundayım yoksa senin varlığın varlığıma sebep olacak... sebepli olan bir yaşam ise beni korkutur...
gördüklerim pencerenin buğulu tarafından değil tabi sadece, diğer tarafinda sana ait bir dünyam var seninle dolup taşan, her bir karesinde sana ait çiçeklerin yeşerdiği... sen çiçek almadın evet hiç daha, ama her bakışında papatyalar dağılıyor, hanımelleri kokularini dağıtiyor seninle ilgili anlarda ve güller utaniyor kirmiziliklarindan gelincikler ortaya çiktiğinda... işte bu sebepten en güzel olanı arıyorum durmaksizin,
sana ikinci el cümleler kurmak istemiyorum, taptaze firindan yeni çikmi ekmek sıcakliğinda isimler ariyorum... kirlenmemiş ıslanmamiş, kimsenin lugatında olmamış şimdiye dek ama duyunca yadırganmayacak... sana sadece sarılmak istiyorum, özlemle, hasretle ve bir kadinin taşiyabileceğinden daha uzun süre bu isimleri.
senden bana karşı birşeyler istemiyorum istiyorum da yani çok fazlasini degil biliyorsun hatta bazen cok azini bile... ama sana sunmak istiyorum aklima daha önce gelmemiş herşeyi... oturup düşünmediğim eksikligini hissetmediğim hayalini kurmadığım birşeyler sunmak istiyorum... sadece sana özel, sen varken yaşanacak ve gideceksin günün birinde, seninle birlikte yokolacak... seni düşündüğüm adını andığım bir gün ansızın aklıma gelecek belki kırgın belki üzgün,hatta belki kızgın olmama rağmen sunduklarımdan pişman olmayacagim... bu biraz da cesaretimi kırıyor çünkü mükemmel olanı isterken herşey sıradan geliyor ve hiç istek kalmıyor içimde... ne zaman mükemmeli istesem elim kolum bağlanır zaten.ve o andageldi çatttı gittin ya benden beklediğim o an biliyordum hissediyordum zamansız geldiğin gibi zamansız gitmende koydu bana ey imkansız ve zamansız aşk eyvallah..
sevgilerle.......
Yorum ekle